Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanuna Muhalefet

1- Anayasa'nın 141. maddesinin 3. fıkrası ile 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 230. maddeleri gereğince, hükmün gerekçe bölümünde sanıkların lehindeki ve aleyhindeki delillerin belirtilmesi, hükme esas alınan ve reddedilenlerin gösterilmesi, bu kapsamda, sanıkların hangi fiiliyle atılı suçu işlediklerinin tartışılarak dayanaklarının açıklanması, ulaşılan kanıya göre sabit kabul edilen fiilleri açıklanarak nitelendirilmesi gerektiği gözetilmeden; yazılı şekilde daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına atıf yapılarak eksik ve yetersiz gerekçe ile karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 231/11. ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

2-Dosyanın incelenmesinde, 25/09/2010 tarihli görgü tespit tutanağına göre tarlada haşhaş ekildiğine dair tespit yapılamamış olduğu gibi, haşhaş ekili olan tarlanın da sürülmüş vaziyette olduğu ve zeminde yabani otların bulunduğu tespit edilmekle, bu aşamada sanığın ektiği bitkilerden numune alınamadığı, haşhaş olduğuna ilişkin herhangi bir tespit yapılamadığı anlaşılmakla, sanığın soyut ikrarı dışında yüklenen suçu işlediğine ilişkin, her türlü şüpheden uzak, somut, yasal ve yeterli herhangi bir kanıtın da bulunmadığının anlaşılması karşısında sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- Kabule göre de;

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.