Yargıtay 9. H.D. 2021/3939 E. 2021/8879 K.

Özet:
Taraflar arasında davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Dosya kapsamındaki iş sözleşmesine göre, taraflar arasında denkleştirme uygulaması bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda da, taraflar arasında denkleştirmenin kararlaştırıldığı, davacının günlük 12 saatlik çalışma süresinin net çalışma süresi olmayıp, bu süreden 1,5 saat ara dinlenme süresi düşülmesi gerektiği, bu halde davacının günlük çalışma süresinin 10,5 saat olduğu ve 11 saati aşan denkleştirmeye tabi tutulamayacak bir sürenin bulunmadığı, davacının iki haftalık periyotta (10,5x7=73,5-45=) 28,5 saat haftalık fazla çalışma yapmış ise de sonraki iki haftalık periyotta çalışmadığı, denkleştirme uygulandığında fazla çalışma olmadığı belirtilmiş, denkleştirme yapılmadığı kanaatinde olunması ihtimaline karşılık fazla çalışma hesaplanmıştır. Mahkemece gerek bozma ilamı öncesi gerekse sonrası “davacıya serbest zaman verilmediği” gerekçesi ile fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmış ise de, işyerinde denkleştirme uygulamasının yapıldığı açık olup, açıklanan kabulden daha fazla çalıştığını yöntemince ispatlayamayan davacının fazla çalışma alacağı talebinin reddi gerekir.